Bahçelievler’den Bir Anı

Zaman ibresi 1960’lı yılları göstermektedir. Bahçelievler Deneme Lisesi daha emekleme devrini geçirmektedir. Bahçelievler’in adına uygun bir şekilde gerçekten bahçeli evlerle dolu olduğu yıllar…
Okuldan çıkıp pazar yerini geçtiğinizde Çarşı Durağı’na doğru çıkarken köşede alçak bahçe duvarlı bir ev vardır. “Bizim Çocuklar” son zilden sonra o duvarın üstüne ‘tüneyip’ birbirlerini beklerler. 1942 yılı civarında doğum tarihli olan ‘bizim çocuklar’ kimlerdir sizce?
Sayalım; Uğur Mumcu, Taner Berksoy, Uğur Yurdakul, Öcal Beningtan, Kuter Ataç, Tokar Öner, Feridun Özgören, Subutay, Arsın, Tandoğan, Ateş, İhsan, Önder Pekcan ve hatırlayamadığım diğer ‘abilerimiz’…

Ama hatırladığım ve dün gibi gözümün önünden geçen manzara şöyledir:

Taner ve Öcal ellerinde var olmayan hayali bir ipi çevirmekte ve diğerleri de sırayla ip atlamaktadırlar. Bu arada henüz gelmekte olan Uğur hızla aralarına dalıp, ipi ellerinden alarak yukarı doğru kaçmaya başlar! Kalanların hepsi bağrış çığrış içinde peşinden koşup
yakalarlar ve şaka kötek ipi elinden alıp eski yerlerinde tekrar ip atlamaya devam ederler!

Bahsi geçen ev fotoğrafta trafik lambalarının hemen sağında görülememektedir!

Yaşı 50-60’ı geçenler iyi bilirler, o yıllarda Anadoluda seyreden trenler köylerden geçerken köy gençleri trenin yanında koşar ve “gasteeee…gasteeee…” diye bağırırlardı. Çünkü gazete bulmaları ancak böyle mümkün olurdu.
İşte bu durumdan öykünerek ‘bizim çocuklar’ da, Pazar Durağı’ndan dönüp, Çarşı Durağı’na çıkmaya çalışan lebalep dolu troleybüslerin yanında aynı çığırışla koşup dururlardı!

İşin ilginci gazete atan da olurdu hani!…
Yani o dönemde Bahçelievler halkı gençlerinin neşeli ve şakacı hallerini hoşgörüyle karşılayıp katılımda bile bulunurlardı.

Birgün aynı evin duvarında otururken herhalde birileri şikayetçi olmuştur ki polis gelip ‘bizim çocuklar’ı dağıtmaya kalkar. Gençler bacakları yola bakar şekilde oturmaktadırlar. Polisin ısrarını gören ev sahibi ‘amca’ dışarı çıkıp gençlere “Ayaklarınızı bahçeye çevirin bakim” der.
Gençler bacaklarını bahçeye doğru çevirince de, “Bu gençler benim misafirim. Misafirlerimi kovamazsınız! Onlar benim güvercinlerim!..” diyerek polisleri gönderir….

Anı paylaşıcı: Ferhan Özgören

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s